‘Parijs is mooi, maar ook een beetje arrogant’

Bestemming24 augustus 2012 12:46 |Waarom de halve wereld rondreizen als er in Europa ook heel veel te zien is? Sociologiestudent Wiljan Linders (24)  ging deze zomer een lang weekend naar Parijs.

Hoe kwam je ertoe om naar Parijs op vakantie te gaan?
‘Een vriend van mij doet een onderzoeksstage in Parijs. We zijn hem gaan opzoeken.’

Wat heb je daar gedaan?
‘We hebben vooral de stad bezichtigd. Natuurlijk zijn we in het Louvre en bij de Eiffeltoren geweest, maar we hebben ook geprobeerd om stukken van Parijs te zien waar minder toeristen komen. Degene waarbij we op bezoek waren, kon ons rondleiden. Hij wist ook waar het eten betaalbaar en goed was en waar we het best aan de Seine konden gaan zitten. We hebben de zon onder zien gaan toen we bij de Sacre Coeur zaten, het hoogste punt van Parijs. Dat was een van de mooiste dingen van de vakantie.’

Wat vind je van de stad?

Wiljan Linders (rechts)

‘Het is een hele mooie stad. Als je kijkt naar wat de Fransen in hun hoogtijdagen hebben gebouwd, is het heel groots en pompeus. Zeker vergeleken met Nederlandse gebouwen uit de Gouden Eeuw. Ik ben in de opera van Parijs geweest en dat is bijna kitsch, zo overdadig is het. En dat is dan in de negentiende eeuw gebouwd! Dat vind ik echt ongelofelijk, maar het voelt ook een beetje arrogant aan. Er spreekt een soort trots uit dat ze dit soort gebouwen nog tot halverwege de negentiende eeuw hebben gebouwd. In Nederland zou dat niet kunnen, maar bij Frankrijk past het wel. Wat me verder opviel en verbaasde, is dat het niet zo groen was, er zijn bijvoorbeeld bijna geen parken. Op warme dagen kunnen de Fransen dus nergens heen, hun balkon is vaak ook slechts een deur die open kan.’

Wat is je favoriete vakantieplek?
‘Ik twijfel tussen Londen en Berlijn.’

Je houdt wel van steden dus?
‘Ja, ik houd van steden. Ik vind de anonimiteit heel prettig. Daarnaast zijn steden interessant, omdat de cultuur van een land er naar boven komt. Natuur is natuur, dat is mooi, maar niet zo bijzonder. Een berglandschap zegt niet zoveel, dat heeft een land toevallig. Steden kun je met elkaar vergelijken, de verschillen zijn interessant. Misschien komt het ook omdat ik sociologie studeer, maar ik kijk in de metro bijvoorbeeld naar hoe mensen zich gedragen. Mensen sluiten zich daar vaak af en tonen geen emotie, want dat lijkt op interactie. In Parijs vond ik het dan ook interessant om te zien dat er nu een fietsenplan is waarbij op iedere straathoek een fiets te huren is. De Parijzenaren komen zo ook meer in contact met hun eigen stad.’