Studenten8 december 2011 16:59 |Waarom mag actualiteit alleen nog op televisie, en is het theater verjaagd naar de eeuwigheid? Die vraag stelden Tjeerd Posthuma, Hannah Ester en Albert van Andel zich. Met een groep jonge schrijvers, regisseurs en acteurs besloten zij jong talent én de actualiteit terug te brengen op de planken in #BAM. Op dinsdag 6 december was de première, in De Balie.
Op het podium staan vier muzikanten, enkele houten kisten en nu weer twee, dan weer zes acteurs. Hun teksten zijn van de hand van jonge auteurs als Simon Weeda en Hanna Bervoets. De naam van de auteur wordt bij iedere nieuwe scène op twee beeldschermen discreet vermeld. De onderwerpen die de revue passeren stammen van de afgelopen weken: stichting Martijn haalt gefrustreerd het archief kinderfoto’s door de versnipperaar na hun opheffing, Demi Moore doet de nabeschouwing van haar afgelopen relatie met Ashton Kutcher. Zowel de zware als de lichte onderwerpen worden vanuit onverwachte hoek en zeer lichtvoetig belicht. En dat is ook wel nodig, met onderwerpen waar al zo veel over is gesproken als Mauro en de Eurocrisis.
Interactie
De scènes zijn ‘heet van de naald’, staat op de website te lezen, en dat is voelbaar. ‘Er is heel weinig tijd voor repetities,’ vertelt organisator Tjeerd Posthuma (20, theaterwetenschap). ‘Donderdag was er een brainstorm met 4 schrijvers en 5 regisseurs. De schrijvers moesten vervolgens vrijdag om vijf uur stukken aanleveren, die we vervolgens nog wat hebben bijgewerkt. Zondag hebben we gerepeteerd, maandag inkopen gedaan voor het decor. Dinsdag was nog een doorloop, maar daar konden we alleen de overgangen tussen scènes oefenen.’
De spelers halen het uiterste uit sommige scènes. Ze moeten, ondanks hun zichtbare talent, hard werken. Er is veel interactie met de zaal en de muzikanten. Ze praten niet alleen over Facebook en Twitter, Demi neemt ook een filmpje van zichzelf op dat de zaal live bekijkt. Als de camera het even niet doet, wordt zonder blikken of blozen doorgespeeld. Posthuma: ‘Die korte aanlooptijd maakt het juist sterk. Het leeft bij de acteurs.’
De student theaterwetenschap bedacht het concept met klasgenoot Hannah Ester, inmiddels werkzaam aan de UvA als studieadviseur, en theatermaker Albert van Andel. ‘We zagen aan de ene kant jonge schrijvers en theatermakers die graag dingen willen maken, maar daar geen mogelijkheid voor hebben. Theaters gaan vaak niet met ze in zee omdat er geen zekerheid is dat de productie rendement oplevert. Daarnaast vonden we het jammer dat er geen theater wordt gemaakt over de actualiteit. Met die ideeën zijn we op zoek gegaan naar theatermakers. De Balie was meteen enthousiast over de combinatie van actualiteit en cultuur.’
De twee voorstellingen op 6 december waren een pilot. Nu moeten de organisatoren op zoek naar een manier om #BAM voort te zetten. Posthuma is tevreden. ‘Deze avond is heel positief ontvangen, en de zaal zat twee keer goed vol. Nu moeten we met het concept de boer op. We hadden meer ideeën dan er in één avond pasten, dus we willen er graag een serie van maken. De actualiteit raakt niet uitgeput.’
Foto’s: Danny Schwarz
reacties0
Reageer zelf. (Maar houd je aan de huisregels)