Medewerkers18 januari 2012 13:05 |Classicus David Rijser, begin deze maand nog genomineerd als Docent van het Jaar, en Piet Gerbrandy, docent klassiek en middeleeuws Latijn, worden na zes jaar en drie contracten ontslagen. Hun gedwongen vertrek is een gevolg van de aangekondigde intensieve samenwerking tussen de Faculteit der Geesteswetenschappen (FGw) en de Faculteit der Letteren van de VU op het gebied van de oudheid en van de archeologie.
Rijser werd uiteindelijk niet verkozen tot Docent van het Jaar, maar kreeg wel de ‘Prijs voor de Publieke Intellectueel’. Volgende week is er een hoorzitting waarbij UvA-juristen zullen toelichten waarom de twee moeten vertrekken en hun advocaten zullen verdedigen waarom juist niet.
‘Wij zijn heel erg boos,’ zegt Rijser. ‘Zes jaar geleden werden wij aangenomen. Eerst voor een contract van twee jaar. Dat werd verlengd met een contract voor drie jaar. Omdat ons werk in een blijvende onderwijsbehoefte van de UvA voorziet werd daar toen bij gezegd dat dit contract na afloop normaal gezien zou worden omgezet in een contract voor onbepaalde tijd. Maar dat bleek niet het geval. We kregen te horen dat we weer een contract voor bepaalde tijd kregen, nu voor een jaar. Er zou in dat jaar gewerkt worden aan een vaste aanstelling. Maar in het uiteindelijke contract stond dat we aan het eind van de looptijd geacht werden te zijn ontslagen.’
Inmiddels kregen de samenwerkingsplannen van de UvA en de VU op het terrein waarop Rijser en Gerbrandy werkzaam zijn steeds meer vorm, met als gevolg dat er onder meer om die reden geen plaats meer is voor hen. Rijser: ‘De UvA heeft dat ook gezegd: als argument voor het ontslag wordt de zogenoemde 80-20 regeling aangevoerd (daarbij mag een faculteit niet meer dan tachtig procent van haar medewerkers in vaste dienst hebben, red.) en de samenwerking met de VU op het gebied van de oudheid en de archeologie.’
Rijser is vooral boos omdat hij, naar hij zegt, ‘aan het lijntje wordt gehouden en als een schooljongen wordt behandeld’. ‘Ik heb mij de afgelopen jaren steeds voor de academie ingezet, en de academie heeft Piet en mij ook steeds het perspectief voorgehouden dat wij een vaste aanstelling zouden krijgen. Daar hebben we volgens mij ook recht op omdat het werk van Piet en mij feitelijk vast werk is. Het is inmiddels namelijk geheel duidelijk geworden dat onze colleges ook volgend collegejaar gewoon gegeven zullen blijven worden.’
Mocht de hoorzitting van komende week niets opleveren dan stappen Rijser en Gerbrandy met die uitspraak naar de rechter. FGw-decaan Frank van Vree zegt in een reactie: ‘Met het oog op de hoorzitting kan ik over deze kwestie geen nadere mededelingen doen, anders dan dat wij dit een bijzonder spijtige situatie vinden.’
reacties15
In en in triest. Docenten zijn hét kapitaal (en niet alleen intellectueel) van een onderwijsinstelling. Dat dat bij VU en UvA blijkbaar niet meer geldt, geeft duidelijk aan wat er mis is met het hoger onderwijs anno 2012.
De UvA moet naar de kwaliteit van de docenten kijken om binnen de 80% te blijven. Er zijn in de UvA docenten met vaste betrekking die veel te wensen laten, ik wil niet in details treden.
Gerbrandy is een EXCELLENTE docent, die zoveel kennis bezit, dat ik vind het beledigend dat hij op zo een manier wordt behandeld.
Het verlies is van de UvA en helaas van zijn studenten.
Duidelijk gebrek aan mensenmanagement bij de UvA. En dan worden vervolgens mensen met een tijdelijke contract bij een bezuiniging (al mogen ze het een fusie noemen) eruit gegooid. Typisch UvA en typisch slecht beleid. Zo raak je de helft van je beste mensen kwijt. Is er al iemand die een petitie aan het opzetten is?
Wat een grap. Hrm op zijn uva’s. Mooi werk. Dat contractverlengspel dat de uva speelt is vals. De uva geeft niet om kwaliteit. Ik kreeg ooit te horen in een informeel gesprek met het hoofd van de sectie “zolang de toestroom toeneemt en of gelijk blijft blijven we je contract verlengen”.
was het alleen maar bij de UvA zo..
Zullen we het rijtje wat langer maken?…………veeel langer!
Dit is schadelijk voor de Universiteit van Amsterdam. Dr. Piet Gerbrandy en dr. David Rijser zijn beide zeer deskundig op het gebied van de klassieke letteren en benaderen hun vak vanuit een ongebruikelijk brede visie. Gerbrandy verdient trouwens sowieso een benoeming als Professor of Poetry (zoals die positie in Engeland bestaat) gezien zijn successen als gelauwerd dichter in de Nederlandse taal en ook zijn grote kennis van de dichtkunst in het algemeen. Hij is een inspirerende docent die alles weet van literatuurwetenschap maar ook de kunst van de traditionele close reading verstaat. Rijser munt uit door zijn kennis van niet alleen de klassieke letteren en cultuur maar ook de Renaissance, de kunstgeschiedenis, en de letterkunde van de Middeleeuwen tot en met de moderne tijd alsmede de literatuurtheorie. Het ontslag van deze twee hooggeleerden betekent een verschraling van de opleiding in de klassieken. Ik betreur dit zeer en protesteer ertegen, als student en als burger.
Apart dat een Docent van het Jaar-genomineerde en een vooraanstaand dichter het veld moeten ruimen terwijl er genoeg incapabel personeel is dat met minimale inzet en kunde gewoon op de loonlijst blijft staat. Als de elite zo wordt afgebroken door het academisch management hebben we geen PVV meer nodig.
Ik denk dat er langzamerhand genoeg stof is voor een wekelijks terugkerende dramaserie over het belabberde HR-beleid van de UvA.
Waarom wil men toch zo graag een “vast contract”? Ik heb sinds 2005 al tijdelijke contracten als docent aan de UvA, bij Mediastudies, via UvA Jobservice. Altijd werk. In de tussentijd heb ik al veel collega’s zien verdwijnen die op een vast contract uit waren. De ironie is dat ik ondertussen nog wel werk. Praktisch vast, alleen dat contract dat kan elk jaar in september zomaar stoppen. Dan is er kennelijk geen werk voor mij, het zij zo. Even goed een paar maanden later weer wel.
Het gaat niet om het contract, het gaat om de onderzoek waarin deze twee docenten gewijd zijn geweest, en dat nu door andere moet worden gedaan. Dat is zelf niet eerlijk.
Bovendien, moet een vaste betrekking komen na de tweede of derde contract en ze hebben een mondeling beloof gedaan om een vaste contract te geven. Dat wordt in rechten het schijn geven genoemd.
Men heeft het recht op plannen voor zijn toekomst te maken, en moet niet bedriegen worden met valse belofte. Als ze van tevoren wisten dat het contract niet verlengd zou worden, zouden ze zich, misschien, niet zozeer ingezet in de onderzoek. U heeft tijdelijk contracten, dus je weet dat uw inspanning zich tot de periode van uw contracten moet beperken.
Het is niet hetzelfde geval. En ik vind het raar dat een wetenschapper zo spreekt, want je moet weten hoe persoonlijk een onderzoek kan worden, de uren dat je moet besteden enz.
Ze hebben hun recht op plannen voor de toekomst maken niet gebruikt. Een beetje zelfredzaamheid mag ook wel. Als je na twee jaar tijdelijk contract geen vast contract krijgt, moet er een belletje bij je gaan rinkelen. Als je na twee + drie jaar geen vast contract krijgt, maar 1 jaar tijdelijk, dan weet je hoe laat het is. Ik zou dan wegwezen. Dat is je eigen toekomst bepalen. Je kan natuurlijk ook blijven, wachten op de muziek die dan uiteindelijk komt, en het slachtoffer spelen. Hebben ze de wereld nou zo weinig te bieden dat het perse bij de UvA moet, of anders niet? Of is het een lethargisch gedrag om maar te blijven zitten en willen blijven zitten waar er geen toekomst is? Desalniettemin veel succes gewenst met het verdere verloop van uw carrieres, al dan niet bij de UvA.
Shame! Laten we deze leraren met lef nu zomaar vallen of bieden we ze een veel inspirerender werkplek aan? Wie durft?
Ik denk niet dat deze heren alles hebben verloren. Als de zaak binnen de UvA wordt behandeld, dan gaat gebeuren wat de macht met meer macht wil, want dat heb ik vooral van die Universiteit: bang zijn van degene die meer macht heb. Maar buiten de UvA een goede advocaat kan dit presenteren als “schijn geven” of zelf bedrog.
Ik hoop nog dat ze winnen
Ik bedoel:
…dan gaat gebeuren wat de man met meer macht wil, want dat heb ik vooral van die Universiteit geleerd: …
Ik kwam op deze pagina’s terecht nadat ik via een bekende zoekmachine op de naam David Rijser zocht. Ik ken hem verder niet.
Op 7 augustus 1993 werd er een artikel van hem in NRC Handelsblad gepubliceerd met de titel “Het gezag van de jeugd”. Dat stuk handelt, kortgezegd, over hoe Romeinse gezagdragers werden opgeleid voor publieke funkties waarvoor een bepaalde mate van ‘gravitas’ en ‘auctoritas’ nodig waren. Rijser legt aan het begin ervan een illustratieve link naar het heden, door een jolige wethouder op te voeren die zich overduidelijk niet bewust is van wat het feitelijk voor hem en zijn rol in ‘t openbare bestuur betekent dat hij beide kwaliteiten níet bezit.
Ik heb het artikel destijds uitgeknipt en bewaard. Een goede en ook vermakelijke les. Waardevol.
Ik vind het verschrikkelijk om te zien hoe “we” mensen van dit kaliber op draaideurcontracten behandelen als uitzendkracht.
Reageer zelf. (Maar houd je aan de huisregels)