wetenschap25 november 2011 12:00 |Sinds de affaire-Stapel wordt elk wetenschappelijk bedrog of vermeend bedrog op een goudschaaltje gelegd en gewogen. Affaires die eerder nooit de pers haalden of lacherig werden weggewoven worden nu, al dan niet terecht, breeduit besproken. Zo rakelt Kustaw Bessems, columnist van dagblad De Pers, deze week de kleine affaire rond emeritus hoogleraar politieke theorie van etnische verhoudingen Meindert Fennema op. Dit naar aanleiding van een stuk van Fennema in De Volkskrant, waarin hij zich richt tot Wilders. ‘Ik heb u nooit gesproken, maar ik ben uw biograaf.’
Fennema schreef vorig jaar het boek Geert Wilders. De tovenaarsleerling over de politieke carrière van Geert Wilders. Punt van kritiek was dat er van alles over het privéleven van Wilders werd beweerd zonder een spoor van bewijs. Bessems, die voorafgaand aan de publicatie meelezer van het boek was geweest, attendeerde Fennema daar toen al op. In zijn column in De Pers schrijft Bessems nu: ‘Er stonden bronloze passages in waarover ik [aan Fennema] vroeg: hoe wéét je dat? Dat Wilders’ vrouw meent bij haar man ‘een zekere mate van narcisme te ontwaren’ en dat Wilders ‘supergeheime affairettes’ heeft met vrouwen die in Den Haag werken, waren slechts twee voorbeelden. Fennema antwoordde dat hij deze en andere gegevens had verzonnen. “Zo zou het gegaan kúnnen zijn”.’
Niettemin werd het boek uiteindelijk gepresenteerd als non-fictie, gezien de achterflap: ‘Leest als een politieke thriller, maar is in werkelijkheid een nauwkeurige en goed gedocumenteerde beschrijving.’ Bessems schrijft in zijn column er dus van uit te gaan dat de beweringen in het boek van Fennema ‘inmiddels wel op bronnen gestoeld moeten zijn’. ‘Anders had Fennema heus wel een andere aanhef gekozen voor zijn stuk in De Volkskrant. “Geachte Heer Wilders. Wij hebben elkaar nooit gesproken, maar ik heb een smakelijk boek geschreven dat losjes op uw leven is geïnspireerd”.’
reacties0
Reageer zelf. (Maar houd je aan de huisregels)