Op de televisie hoorde ik iemand verkondigen dat hij een sociaalliberaal was. Ik deed mijn buitenkleding aan en spoedde mij naar de sekswinkel.
Musa werkte in de weekenden en vakanties bij Erotic Discount Counter, een pornoshop tegenover station Haarlem. Op de winkelruit prijkte een levensgrote afbeelding van een vrouw in sexy lingerie. Naast haar boezem, die ieder moment uit haar latex brassière kon exploderen, werden in roze letters waar en dienst aangeprezen. Het woord sekscabine intrigeert nog altijd.
Tijdens maatschappijleer werd ons in de derde klas van het mbo geleerd welke politieke ideologieën ons land kende. Musa was ontevreden met de uitleg en zei tegen de docent dat hij een sociaalliberaal was. De docent maakte hem duidelijk dat hij een sociaaldemocraat of een liberaal was. Allebei kon niet. Maar nu zei een bekend politicus op de televisie dat hij een sociaalliberaal was.
In de seksartikelenwinkel stond Musa voor een metalen bak gevuld met dildo’s met een stift in zijn handen. ‘Is het de of het dildo?’
Op de hogeschool zie ik bij relatief veel van mijn studenten met een Turkse achtergrond dat het lidwoordengebruik vaak niet goed gaat. Zowel in spreek- en schrijftaal. Vaak gebruikte woorden als huis, auto en telefoon worden goed gelidwoord. Maar hoe het bij boerenkool, matras en stereotoren zit, is volstrekt onduidelijk. Ik deed over dit fenomeen navraag bij literair vertaalster Margreet Dorleijn. Ze wist mij te vertellen dat het Turks geen bepaalde lidwoorden kent. Er bestaat wel een soort onbepaald lidwoord: bir.
‘Je had gelijk,’ zei ik tegen Musa. ‘Sociaalliberaal kan wel.’
‘Wat?’ vroeg hij. ‘De of het dildo, vroeg ik je, toch? Ik moet die dingen kwijt zien te raken.’ Hij dacht diep na en trok de dop van de marker: ‘Een dildo voor iedereen voor slechts een tientje.’
Een echte sociaalliberaal, die Musa.
reacties0
Reageer zelf. (Maar houd je aan de huisregels)