In Polen heeft men het nog vaak over de vliegramp bij Smolensk op 10 april 2010. Bij dit ongeluk stortte het Poolse regeringsvliegtuig – een Toepolev 154 – neer en kwamen alle inzittenden om het leven. Ook de president Lech Kaczynski.
Nu zijn er niet alleen een hoop complottheorieën ontstaan – ‘Waarom zaten ze in een jaren oud Sovjettoestel? Waarom heeft de piloot niet geluisterd naar waarschuwingen?’ – maar blijkt deze ramp ook een bron voor mooie verhalen.
Lech Kaczynski vond ik altijd al een fascinerende politicus, vooral door de relatie met zijn tweelingbroer Jaroslaw. Toen ze jong waren schitterden ze samen in musicals en stonden bijna elk weekend op het podium. In de jaren tachtig werden ze politiek actief en waren ze allebei lid van Solidarnosc.
Volgens de verhalen kon Lech altijd een hoop meisjes krijgen en was Jaroslaw juist de stille verlegen jongen. Het schijnt ook dat Jaroslaw nog steeds vrijgezel is en dat hij een schijnhuwelijk aan de buitenwereld toont, maar hier spreken de kranten elkaar tegen.
Het meest bizarre verhaal gaat echter over de moeder van de tweeling Kaczynski. Zij ligt al jaren in een rusthuis op het Poolse platteland. Een kennis uit Warschau vertelde me dat deze moeder niet weet dat haar ene zoon in 2010 verongelukt is. Sterker, ze denkt dat hij nog steeds president van Polen is. Het hele rusthuis speelt deze leugen mee. De zusters denken dat hun patiënte het niet aankan als ze hoort dat haar zoon bij een vliegtuigongeluk om het leven is gekomen en dus houden ze kranten en tv’s voor haar verborgen en wordt het bezoek tot een minimum beperkt.
Ook Jaroslaw zit in het complot. Hij komt elke week langs bij het rusthuis om zijn moeder een bloemetje te brengen. En dan, als hij weer buiten staat, met uitzicht over de graanvelden, wisselt hij zijn pet en doet een andere stropdas om. Hij gaat naar binnen en zegt: ‘Dag moeder, ik ben het, Lech. Hoe gaat het vandaag?’
Alle zusters kijken goedkeurend toe. Toch mooi dat dit vreselijke vliegtuigongeluk voor sommige mensen nooit heeft plaatsgevonden en de moeder van de tweeling Kaczynski in alle rust haar laatste jaren slijt. Wat ik me dan toch wel weer afvraag is of dit verhaal echt waar is. Maar ja, misschien maakt dat ook wel niet uit.
Dit is de laatste aflevering van deze blog van Iris Koppe.
reacties0
Reageer zelf. (Maar houd je aan de huisregels)