Leven in een taalbubbel

Ma chère Danielle,

Taal is inderdaad zoals je schrijft een van de belangrijkste instrumenten der machtsuitoefening. Mocht het je troost bieden: vroeg of laat zal de geschiedenis binnen komen marcheren (zoals mijn Pentagon-docent altijd zegt) en zullen de Fransen het proces genaamd globalisering ook niet meer kunnen ontkennen. Laten we tot dan, om geen argwaan te wekken, nog maar zo goed mogelijk meespelen in de fijne poppekast genaamd les chauvinistes terribles.

Mijn Duits zit qua ontwikkeling ergens tussen mäßig und total scheisse. De voornaamste reden hiervoor is (naast natuurlijk het feit dat Hitler besloot de Soviet Unie aan te vallen in 1941) dat ik tot nu toe in een comfortabele cosmopolitische bubbel van Engelssprekendheid heb geleefd. In de eerste plaats is het JFK Insitute een vooruitgeschoven frontlinie in de strijd voor Amerikaanse culturele hegemonie. De hele dag spelen we dat we dat we in de VS zijn: de vakken, lezingen en zelfs de toneelgroep waar ik aan deelneem is in het Engels en als kers op de taart spreekt ons instituuthoofd zelf de Angelsaksische taal met een duidelijk te onderscheiden American accent.

Hiernaast, en natuurlijk als gevolg hiervan, bestaat mijn sociale universum voornamelijk uit mensen met wie ik heerlijk binnen mijn comfortzone in een voor mij welbekende taal kan converseren. Voordeel is dat mijn Engels enorm is verbeterd, thank you come again, maar dit kan natuurlijk niet zo langer. Om de schande van het terugkeren na een jaar Duitsland met slechts een steenkolenvaardigheid in de taal voor de zijn heb besloten om komend semester aan een heuse taalcursus deel te nemen. Jetzt ist es mir ernst leute!

But first the semester holiday. Ondanks dat ik de komende tijd drie essays uit de mouw moet schudden, eerst wat relaxation. Vandaag vertrekt meneer Harmsen per trein naar het zuiden, naar het landelijke Fulda (in het echte zuidelijke Duitsland, onder de Weißwurstäquator) waar ik als grootstedelijke pretensieuze snob zal deelnemen aan het warme volkse carnavalsfeest. In de goede carnavaleske traditie, die van de wereld op zijn kop zet, zal deze vegetarische pacifist verkleed gaan als traditionele Duitse Jäger, waarbij zoals de traditie van het Duitse landlopen voorschrijft een goede fles Schnapps natuurlijk niet mag ontbreken. Niet onverdienstelijk me dunkt!

En hoe zit het met de Franse tradities? Kunnen ze jouw waardering wegdragen?

Liefs,

Vincent