Duurzaam borrelen

Duurzaamheid. Tja.

Leed het begrip jarenlang aan een suf imago, tegenwoordig kun je geen krant meer openslaan zonder iets te lezen waar de predicaten ‘groen’, ‘bio’ of ‘duurzaam’ in voorkomen. Je kunt inmiddels veilig stellen: de belichaming van ‘duurzaam’ is van de sandaal dragende eco-hippie geëvolueerd in de biologische pompoensoep kokende bakfietsmoeder. Maar of dat een positieve ontwikkeling is?

Een begrip kan je natuurlijk niet vaak genoeg om de oren slaan, en daarom was het gisteren de Dag van de Duurzaamheid. Reden om rond borreltijd maar eens naar de Academische Club te gaan, waar door de studenten van de club Students for Sustainability Amsterdam (SFSA) een manifest voor het verduurzamen van de UvA en de HvA aan Paul Doop, vicevoorzitter van het College van Bestuur, werd aangeboden.

Verwacht hier geen hordes mensen, maar een select gezelschap van geëngageerde studenten. Jazzmuziekje aan, rode wijn, een gesprek over zwerfafval hier, een conversatie over de ozonlaag daar.

En er waren hapjes. Duurzame hapjes, zo werd me verteld, gemaakt van eerlijk gevangen vis en biologisch geteelde groenten. Ze vielen goed in de smaak.

Dan het moment suprème: het aanbieden van het manifest, door Barbara Koole, de voorzitter van SFSA. Paul Doop bedankte vriendelijk voor het document, en gooide er meteen een leuke oneliner tegenaan: ‘Wil er een morgen zijn, dan moet we vandaag aan de slag.’ Zou dat bewust zo mooi aansluiten bij de marketingspreuk van de HvA – Creating Tomorrow, Starting Today?

Daarna werden de eerste lege pennen in de pennencollector geworpen, die straks op vijf UvA- en HvA-locaties komt te staan. Iets met recyclen enzo.

Tot grote blijdschap van sommige aanwezigen.

Alle gekheid op een stokje: deze studenten hebben veel in hun mars. Na afloop van de plechtigheid vertelde Koole (rechts) me wat de SFSA allemaal doet. Ze willen zich vooral op de grote veranderingen binnen de UvA en de HvA richten. Het aanbod van de cateraar verduurzamen, bijvoorbeeld. Koole geeft toe: duurzaamheid dreigt een hol begrip te worden. ‘Toekomstgerichtheid zou een beter woord zijn,’ zei ze. Maar hoe kun je nou op een eenvoudige manier ‘toekomstgericht’ zijn?

Deze jongen, Eelco, had daar wel ideeën over. De schepen in het Amsterdam-Rijnkanaal, zei hij, veroorzaken enorme golven. ‘Het is zonde dat daar niks mee gedaan wordt, want nu is dat verspilde energie. Ik zeg: we moeten niet-nuttige energie omzetten naar nuttige energie. Door die golven kan misschien wel de hele HvA van energie worden voorzien.’ Interessant. Maar eenvoudig?

Deze dames, Nienke en Sarah, pakten het wat concreter aan. Zij hebben de website Scherper dan Rood opgericht, een platform waarmee ze inspiratie en nieuws willen bieden op het gebied van duurzaamheid binnen Amsterdam. Het verbaast ze hoe weinig bewust sommige studenten kunnen zijn. ‘En dan behoor je tot de hoogst opgeleide mensen van Nederland,’ zei Nienke. Maar: duurzaam zijn hoeft echt niet je leven te domineren. Het kan juist doodeenvoudig zijn. ‘Je kunt bijvoorbeeld ook een kledingruil organiseren met je vrienden.’

Met een hoofd vol duurzame ideeën sprong ik vervolgens, heel toekomstgericht, op de fiets naar huis.