De plant is koning

Dag Danielle,

Une belle présentation, wat leuk om je te leren kennen! Het is wel een avontuur dat je aangaat om voorlopig te overleven met een beginnend Franse vocabulaire. Of misschien wel nog slechter voor de gezondheid van de toch al zo belegerde Franse chauvinist: met het verfoeide Engels! Enfin, heel veel succes, zo de eerste weken.

Om het niet al te zoetsappig te maken laat ik – met jouw welbevinden – mijn liefdesrelatie deze keer even voor wat het is. In plaats daarvan zou ik willen ingaan op je interessante observatie van het veganisme en de freegans. Met het veganistische dieet is inderdaad niks mis en ik zou hier graag een lans willen breken voor wat ik denk dat de belangrijkste component is van onze voeding: de plant! Toegegeven, een volledig veganistisch dieet gaat zoals jij al aangaf wellicht wat ver, maar de gezondheidsvoordelen (los van de gunstige effecten voor de gehele planeet) van een op planten gebaseerd dieet zijn behoorlijk revolutionair.

Er is een wetenschappelijk boek dat ik hier recent over heb gelezen dat ik iedereen kan aanraden: The China Study, geschreven door de gerenommeerde Amerikaanse biochemicus Colin Campbell. Hij laat zien dat het vandaag de dag wetenschappelijk oncontroversieel is dat een plant-based diet een aantal van de belangrijkste westerse ziekten kan voorkomen en in de sommige gevallen kan genezen. Bill Clinton is natuurlijk een bekend voorbeeld van iemand die op deze manier aan zijn gezondheid werkt, maar ik wist voorheen niet dat in de VS deze aanpak al op brede schaal door verschillende artsen wordt toegepast.

Hier in Berlijn is het veganisme zoals in een dergelijk progressief klimaat te verwachten viel, met zelfs een plantaardige variant op de McDonald’s, bon ton. Waar het gaat om de bredere ideologie van de freegans dan wordt dit wellicht mooi weerspiegeld in de lokale protestgroep die momenteel actief is op het JFK Institute waar ik studeer. De groep is ideologisch tegen de verschijning van militairen aan ons instituut, omdat ze van mening zijn dat dit leidt tot gevaarlijk conformisme, en laten geen gelegenheid voorbijgaan om dit standpunt uit te dragen.

Recent hadden we een lezing van Peter Mansoor, een kolonel die onder David Patreus in Iraq heeft gevochten. Plots werden er vanuit achter in de zaal spandoeken de lucht in gehesen en de begeleidende tekst ‘kein Militär an der Uni’ gescandeerd. Het zorgde voor heel wat commotie: de normaal zo mild gestemde professor McMahon liet zich een shut the fuck up ontvallen en er ontstond een roerige discussie tussen zaal, spreker en de demonstranten. Interessant om te observeren was hoe een docent van mij die recht voor ze zat (Bryan van Sweringen), een man die tot vorig jaar op het Pentagon werkte, ongelovelijk nerveus werd van deze confrontatie en zich, aan zijn lichaamstaal op te merken, het liefst zo snel mogelijk uit de voeten wilde maken. Zo liet het spektakel verrassend zien dat de man die vijf jaar voor de grootste conflictmachine op aarde heeft gewerkt zelf ironisch genoeg (op persoonlijk niveau) absoluut niet tegen conflicten kan!

Hoe is de sfeer op de grande école Sciences Po? En heb je op de rijdende trein genaamd langue française weten te springen? Ben heel benieuwd!